Nymphler Yunan Mitolojisi’nde yeri ve denizi dolduran sayısız çokluktaki diÅŸi, tanrısal varlıklardır. Ölümsüz deÄŸillerdir ama tanrılar gibi ambrosia ile beslendiklerinden çok uzun yıllar yaÅŸarlar ve hep genç ve güzel kalırlar. DoÄŸurganlık ve zariflik simgesidirler. Mitlerde genellikle güzellikleri yüzünden baÅŸlarından geçenler anlatılır, genel olarak perilerin güzelliÄŸine vurgu yapılır.
Megrel halkının inanışında kışın köylere dadanan ve erkek çocuklarla ahırdaki inek yavrularını yiyen vücudu kıllarla kaplı insan görünümünde bir iblisin adıdır. Lazca Germakoçi ve Trabzon’da Karakoncolos adıyla bilinen yaratıkla iliÅŸkilidir.
Küçük çocukları korkutmak için yine çocuk dilinde uydurulmuş hayalî yaratık, umacı olarak tanımlanabilecek olan öcü, Türk halkının genellikle çocuklarını bazı tehlike ve davranışlardan sakındırmak için sıklıkla başvurduğu bir memorattır.
Pegasus Yunan mitolojisi’nde kanatlı at. Deniz tanrısı Poseidon ile yılan saçlı Gorgon Medusa’nın oÄŸlu ve dev Chrysaor’un kardeÅŸi olduÄŸuna inanılır.
Perseus tarafından kafası kesilerek öldürülen Medusa’nın kafasından ya da topraÄŸa sıçrayan kanlarından doÄŸduÄŸu gibi iki deÄŸiÅŸik söylence bulunur. Rengi tamamen beyazdır ve uçmasına olanak veren iki büyük kanadı vardır. Uçarken havada koÅŸuyormuÅŸ gibi görünür.
Peri, birçok farklı kültürün efsane, folklor ve mitolojisinde bulunan bir ruh veya doğaüstü yaratıktır. Genellikle insan görünümünde, çoğunlukla çok küçük olduğu ve uçmak, büyü yapmak, geleceği görmek veya etkilemek gibi doğaüstü güçlere sahip olduğu düşünülmüş ve böyle tasvir edilmiştir. Popüler kültürde çoğunlukla genç ve güzel kadınlar olarak tasvir edilseler de, eskiden bitkin yaşlı kadınlar veya yaramaz yaşlı erkekler olarak tasvir edilirlerdi. Farsça kökenli bir kelimedir.
Peri , eski Türk inanışında “melek”tir. Aslı “PeriÅŸte” dir ve diÄŸer türk dillerinde günümüzde de bu ÅŸekilde kullanılmaktadır, bizde ise kısalarak türkçemize peri ÅŸeklinde girmiÅŸtir.
Eski Yunan mitolojisinde yer alan yarı keçi yarı insan kır ve orman iyesi. Roma mitolojisindeki karşılığı faundur. ÇoÄŸunlukla gövdelerinin belden üstü insan, belden aÅŸağısı ise teke biçiminde, kuyruklu ve sivri kulaklıdırlar. Satirler genellikle ardından koÅŸtukları nemfler ve mainadlar ile birlikte tasvir edilir. Åžarap tanrısı Dionysos ile birlikte ÅŸarap içerler, kırlarda dans ederler. YaÅŸlanan satirlere silenos denir. Özel olarak Dionysos’u yetiÅŸtiren yaratığın adı da Silenos’tur.
Yunan heykel ustası Praksiteles, satirleri bedenlerindeki hayvan özelliklerini en aza indirerek yakışıklı ve genç bir erkek olarak göstererek yeni bir satir tipi yaratmıştır.
Aynı zamanda çoğu filme konu olmuşlardır. Örneğin Narnia Günlükleri Aslan Cadı Ve Dolap adlı filmde Satir adlı yaratığa yer verilmiştir
Göklerde dolaÅŸtığına inanılan kötücül bir varlık. Ä°nanışa göre; o, yaz mevsiminde bulutların arasında dolaşır, baharda yaÄŸmurdan önce kendini gösterir. Onun ortaya çıkması, gür yaÄŸmur ve bol ürün olacağının göstergesidir. O, ejderha benzeri kocaman bir varlıktır. Bazı anlatıcılar ise onun başının ceylana benzediÄŸini ve kollu, budaklı boynuzları olduÄŸunu anlatırlar. Açık bir hava, bir anda yaÄŸmurlu bir havaya dönüşürse, hiç beklenmeden kar fırtınası bastırırsa, halk arasında “Sazakan oynuyor” denilirdi.
‘Sazakan’ yaÄŸmuru güçlendirip ÅŸimÅŸeÄŸin daha güçlü çakmasına sebep olurdu. O, büyük oynadığı zaman yüzyıllık aÄŸaçları kökünden söküp, evleri yıkabilirdi. YaÄŸmurlar bittikten sonra o, gerektiÄŸinde tekrar ortaya çıkacağı güne kadar yerin altına girerdi. Onun saklandığı yerde derin bir çukur oluÅŸur. Aynı anda sadece bir kiÅŸinin gözüne gözüken cinlerden farklı olarak ‘Sazakan’ı birden fazla insan aynı anda görebilir.
